jezioromorenoweklasa II

Luterskie

gmina Kolno692 ha20.7 mWikipedia

692

powierzchnia

20.7

głębokość maks.

Opis

Jezioro Luterskie leży w województwie warmińsko-mazurskim, na terenie Pojezierza Olsztyńskiego, na wysokości 141 m n.p.m., w pobliżu miejscowości Lutry i Kikity. Jest to morenowy zbiornik o powierzchni około 688 ha, charakteryzujący się urozmaiconą linią brzegową z licznymi półkolistymi zatokami i małą wyspą w północno-zachodniej części akwenu; przez rowy łączy się z jeziorami Kikity i Biedrawy. Otoczenie jeziora tworzą malownicze lasy, łąki i pola, stwarzając spokojny, kameralny klimat daleki od zatłoczonych kurortów, co czyni je idealnym miejscem dla poszukujących wypoczynku z dala od tłumów. W miejscowości Lutry działa przystań z zapleczem rekreacyjnym, a w Kikitach — kemping i wypożyczalnia sprzętu wodnego, w tym kajaków, łodzi i żaglówek. Wody jeziora obfitują w węgorze, szczupaki i sielawy, a otaczające je łąki i trzcinowiska są siedliskiem wielu gatunków ptaków.

53.9925029, 20.8539063 Wyznacz trasę w Google Maps

Wędkarstwo

Porady

Jezioro Luterskie jest jeziorem typu sielawowego — to oznacza głęboką, czystą wodę i specyficzny skład gatunkowy. Na spinning głównie okoń, sporadycznie szczupak. Dostęp do łodzi znacznie poszerza możliwości — linia brzegowa jest dobrze rozwinięta z licznymi zatoczkami, brzegi miejscami wysokie od strony południowej, miejscami niskie, porosłe trzciną i sitowiem Przed wyprawą upewnij się, że posiadasz aktualne zezwolenie. Strefa ciszy: Uwaga na przepisy lokalne dotyczące ochrony środowiska. Na wielu tego typu sielawowych akwenach w powiecie olsztyńskim obowiązują strefy ciszy (zakaz używania silników spalinowych) – bezpieczniej nastawić się na wydajny silnik elektryczny i dobre akumulatory, ze względu na dużą powierzchnię falowania przy wietrznej pogodzie. Wiatr i bezpieczeństwo: Przez to, że jezioro jest długie i dość szerokie, przy wiatrach północno-zachodnich lub południowych potrafi podnieść się tam krótka, nieprzyjemna fala. Łowiąc z łodzi na otwartej toni, zawsze warto kontrolować prognozę pogody.

Gatunki ryb

Wzdręga

Scardinius erythrophthalmus

Węgorz

Anguilla anguilla

Jaź

Leuciscus idus

Ukleja

Alburnus alburnus

Krąp

Blicca bjoerkna

Miętus

Lota lota

Sieja

Coregonus lavaretus

Sielawa

Coregonus albula

Szczupak

Esox lucius

Sandacz

Sander lucioperca

Okoń

Perca fluviatilis

Leszcz

Abramis brama

Lin

Tinca tinca

Karaś

Carassius carassius

Karp

Cyprinus carpio

Płoć

Rutilus rutilus

Polecane łowiska

Północno-zachodni basen i strefa wyspy (Wypływ Symsarny / wyspa ok. 1 ha)

Wokół wyspy (i na zachód od niej) ciągną się podwodne blaty i strome spady schodzące w kierunku rynny. Szukaj tam zapisów okoni i szczupaków stojących przy krawędziach roślinności podwodnej (rdestnice i ramienice).

Wschodnie i południowo-wschodnie spady (Okolice Kikit)

Dno opada tu gwałtownie z 3–4 metrów w pasmo kilkunastometrowej głębi. Idealne pasmo do napływania od strony głębokiej wody i obławiania stoków gumami z opadu w poszukiwaniu jesiennych szczupaków.

Głęboka toń sielawowa (Centralna rynna jeziora)

Środek jeziora, gdzie dno osiąga maksymalne głębokości. Kluczowy obszar do namierzania sielawy na echosondzie i prowadzenia dużych przynęt (woblery, gumy 20cm+) w toni (pelagiczny spinning lub trolling) na największe drapieżniki.

Zatoka Północno-Wschodnia (Małe Luterskie – przy miejscowości Lutry)

Najbardziej osłonięta od silnych wiatrów, płytsza zatoka. Woda nagrzewa się tu najszybciej, co wiosną i wczesnym latem przyciąga stada płoci, krąpi oraz grube liny szukające pokarmu w grążelach.

Południowo-wschodni brzeg (Rejon pomostów i molo w Kikitach)

Dobre miejsce na wieczorne i nocne zasiadki z gruntu (feeder). Zrzucając zestawy za linię trzcin na twarde, piaszczysto-żwirowe dno, można liczyć na ładnego leszcza oraz węgorza.